Söz konusu Beirut olunca insanların bu yeni albüm için beklentileri çok fazlaydı. Benim de öyleydi ama bi yandan da "Denizden babam çıksa yerim." durumu vardır ya hani, bende de o durum hakim aslında; Beirut ne yapsa dinlerim diyorum hep.
Neyse dinlemeye başladım albümü, ilk şarkı çok hoşuma gitti.(A Candle's Fire) 2:08deki
"if i had known, not to carry on that way!" kısmı falan çok şirindi özellikle. Kullanılan aletlerde bir değişim yoktu, her zamanki Beirut enstrümanları.
Sonra dedim ilk şarkı mis gibiydi, haydi rastgele dedim 2.ye geçtik ki benim hayallerim yıkıldı, Santa Fe idi şarkının ismi (zach condon santa fe doğumlu), çok hoşuma gitmişti ismi aslında ama gerçekten hayal kırıklığına uğradım, neden bu kadar nefret ettiğimi gerçekten bilmiyorum ama müziğiydi sanırım beni iten, o sürekli hakim melodiden nefret ettim. Neyse burda nefretimi kustum resmen abarttım ama sevmedim işte.
3. şarkımızın adı East Harlem. Veri veri şirin bi şarkı. Zach Condon bu şarkıyı 17 yaşında yazmış... Çok sevimli adam yahu şu zach! ismi de çok şeker. zaaaaaaaaaaaaaaaaak! :D
Neyse sonra sırada Goshen adlı şarkımız var.
"they've gone before, stood by your door all day." derken o sonda
'all day' diyosun ya Zach! O nasıl güzel
'day' demektir sonra -nerdeyse- bütün son kelimeleri o şekilde tonluyosun ya! gerçi ilk cümledeki
"rise or fail" kısmı da aynı tonlama :) ama all day daha bi güzel.
5. şarkımız Payne's Bay hüzünlü kemanlarla giriş yapıyor, pek tatlı, Beirut frekansında, şaşmayacağımız bir şarkı. Sanırım kullandığı alet flüleghorn :) Çok tatlı adı yahu!
Ve sonrasında albümde en sevdiğim 3 şarkıdan biri olan, albümle aynı taşıyan şarkı....6. şarkımız: The Rip Tide. (sevdiğim 3 şarkıdan ilki a candle's fire idi) Hüzünlü ve bir o kadar da güzel! Piyano girişi ile başladı. Büyülü bir şarkı olmuş bence.Zach Condon'un bu 'hüzünlü' vokaline de ayrıca bayılıyorum...
"soon the waves and i found the rip tide" ve sonrasında yine o güzeller güzeli melodi! Gerçekten büyülü! Ve trompetli bitiş!
Ardından gelen tatlı bir Beirut şarkısı daha... Vagabond. "and who knows" deyişini yerler.
8. şarkımız The Peacock.
"shake the trees see what falls out of them" Cümlenin şirinliğine bakın lütfen! Ve şarkı sonunda iddialı bir cümle geliyor:
"he's the only one who knows the words" ve bunu o kadar çok tekrar ediyor ki kabul ettirmeye çalışır gibi!
Ve ve veeeeeeeee 3. en beğendim, albümün bitiş şarkısı! "Port Of Call" Ve şu anda ani bi kararla albümün en sevdiğim şarkısı seçtim bunu, evet kesinlikle :) Ukulele ve metalofon güzelliği ile başlayan mis bir şarkı bu şarkı :) Mutlu ediyor resmen...
"and you
you had hope for me now
i danced all around it somehow" nasıl tatlı söylemdir, nasıl tatlı sözlerdir bunlar.
Kendisine hem hüznü, hem de mutluluğu, huzuru yakıştıran yüce insan: Zach Condon! Nasıl puslu, buğulu bir sesin var öyle yahu! Sana olan sevgim bitmeyecek hiç sanırım, şimdiden efsanesin benim için :) Zaten tam adın da
Zachary Francis Condon, Fran Healy yani aslen
Francis Healy ile ortak yanınızı gösteriyor buda! Adında Francis olan adamlar sesine hem hüznü hem de mutluluğu hep bu kadar yakıştırıyor mu acaba?
Eğer günün birinde birini çok seversem ona Fran diyeceğim :) Çok değerli bir isim benim için artık. Öyle hemen de vermem kimseye bu ismi. Çok çok değerli! Umarım bu değerli ismi hakedecek biri olur sevgili Franler :) ahahahahhaha iyice çıldırdım şu an ama tatlı bir çıldırma benimkisi, şu an saat 07:07 ve güneş çoktan doğdu! :) Bu da bugünün fotoğrafı :) İddia ediyorum bu gökyüzü benim odamdan bir başka güzel görünüyor! :)
Şu rengi görüpte mutsuz olmak gerçekten imkansız gibi!
Bu arada sonuç şudur ki ben çoğu insanın aksine albümü çok beğendim, sadece 1 şarkı itici geldi, ona da ilk andan itibaren bi gıcıklığım tuttuğu için sanırım.Bir de albüm kapağından pek hoşlanmadım. Ne o öyle oldu mu tatlılarım önceki albüm kapaklarınız sayesinde affettim ama. Neyse.
Özetle Beirut candır...
