Ben Böyleyim !

Sevdiğim bir Athena şarkısı... Hayatımda bu sözlerin pusulam olmasını istiyorum.

Ben böyleyim demek kolaydır aslında. Ama 'ben böyleyim' dediğinde aslında insan hep büyük pişmanlıklar duyar...İçinde saklar -incindiğinden belki- ama aklından 'böyle olmasaydım keşke' diye geçirir. Gururundan söyler 'ben böyleyim' diye. Biraz isyan eder bi tavırla. (Genelde bu şunu kavratmak için söylenir çünkü:Beni seveceksen böyle sev!)

Ben de rahatlıkla 'ben böyleyim' demek istiyorum. Ama ne gururdan ne de yüzsüzlüğümden. 

Ne demiş Şems? Hepimiz Yaratanın henüz tamamlamadığı birer sanat eseriyiz. Yavaş yavaş, hata yapa yapa olgunlaşıp eser olma yolunda adımlar atacağız belki de. Kim bilir bizim hata gördüğümüz şey belki de yeni bir kapının anahtarıdır?

Tek istediğim bir olay karşısında sergilediğim davranıştan ötürü bütün bi hayat boyunca düşünüp 'Keşke öyle değil de şöyle yapsaydım.' dememek! 

"...Benim güzel hatalarım var

Bir an bile vazgeçmedim kendi yolumdan..."

(Tek istediğimin bu olmadığını farkettim şu an; kararsızlık konusu var bir de. Aslında bu konuya bağlı kararsızlık konum ama şimdi bahsetmeyeceğim bundan :) )